فصل اول/راز و نیاز شهیدان خدایی

پدید آورنده : جلال الدین محمد بلخی

عمل شیر مردان

;این جهاد اکبرست آن اصغرست	;هر دو کار رستم است و حیدر است
;کار آن کس نیست کاو را عقل و هوش	;پَرَّد از تن چون بجنبد دنب موش
;آن چنان کس را بباید چون زنان	;دور بودن از مصاف و از سنان

(مثنوی، دفتر پنجم)

دشواری جهاد اکبر

;چونکه واگشتم زپیکار برون	;روی آوردم به پیکار درون
;قد رجعنا من جهاد الاصغریم	;با نبی اندر جهاد اکبریم
;قوت از حق خواهم و توفیق و لاف	;تا به سوزن برکنم این کوه قاف
;سهل شیری دان که صف ها بشکند	;شیر آن است آن که خود را بشکند.

(مثنوی، دفتر اول)

;به دست گیرم آن ذوالفقار پر خون را	;شهید عشقم و اندر میان خون باشم
;درین بساط منم عندلیب الرحمان	;مجوی حد و کنارم زحد برون باشم

(دیوان شمس، ص 659)

;صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن	;نفسی خراب خود را به نظر عمارتی کن
;دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب	;سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن

(دیوان شمس، ص 747)

کجایید ای شهیدان خدایی

;کجایید ای شهیدان خدایی	;بلا جویان دشت کربلایی
;کجایید ای سبک روحان عاشق	;پرنده تر زمرغان هوایی
;کجایید ای شهان آسمانی	;بدانسته فلک را درگشایی
;کجایید ای زجان و جا رهیده	;کسی مر عقل را گوید کجایی
;کجایید ای در زندان شکسته	;بداده وامداران را رهایی
;کجایید ای در مخزن گشاده	;کجایید ای نوای بی نوایی
;در آن بحرید کین عالم کف اوست	;زمانی بیش دارید آشنایی
;کف دریاست صورت های عالم	;زکف بگذر اگر اهل صفایی
;دلم کف کرد کین نقش سخن شد	;بهل نقش و به دل روگر زمانی
;برآ ای شمس تبریزی ز مشرق	;که اصلِ اصل اصل هر ضیایی

(دیوان شمس، ص 1004)

ج ه ا د . . .

«جهاد هم فقط جهاد در میدان جنگ نیست. هر چیزی که هم تلاش باشد هم در مقابله با دشمن این جهاد است. درست توجه بفرمایید: بعضی ممکن است یک کاری را انجام بدهند زحمت هم بکشند بگویند ما داریم جهاد می کنیم. نه یک شرط جهاد این است که در مقابله با دشمن باشد. البته یک وقت در میدان جنگ مسلحانه است این جهاد رزمی است. یک وقت در میدان سیاست است این جهاد سیاسی است. یک وقت در میدان فرهنگ است این جهاد فرهنگی است. یک وقت در میدان سازندگی است این جهاد سازندگی است و البته میدان‏های دیگری هم هست.شرط اول این است که تلاش در آن باشد کوشش باشد و شرط دوم این که در مقابل دشمن باشد»

امام خامنه ای

اندر حوالی تهران

تا اسم پارک ها و کوه های تهران میاد خیلی ها ذهنشون میره به این سمت که خوب اینجاها که جای ما بچه حزب اللهی ها نیست و جای جون های خوش گذرون تهرانی که شب جمعه ها و ایام تعطیلات میان و خیلی وقتا هم با مزاحمت و برخورد بد باعث ناراحتی بقیه می شوند.

در حالی که اینطور نیست و تفریحات سالم و بخصوص کوه نوردی در این  مناطق حق همه است. و چقد این تفریحات سالم لذت بخش میشه وقتی برای رضای خدا با برنامه ای فرهنگی همراه باشه.

دوسال پیش در چنین ایامی با دوستان گروه جهادی منتظران خورشید توفیق حضور در مناطق دربند و محله ی پس قلعه را داشتم که خاطرات اون اردو زنده شد با پخش مستند"جهاد در ماه خدا" از شبکه سه.

و درست بعد از دو سال اینبار تپه نورالشهدا(ع) و عهدآدینه در اولین سحرجمعه ی ماه مبارک رمضان چه شباهتهای زیادی داشت این دو به هم.

جهادی در کوه و کوهستان با دهان روزه خیلی دشوار بود و سختی های زیادی داشت ولی بچه ها همه جوره جهاد کردند و با تمام توانشون تو اون اردو شرکت کردن و سنگ تموم گذاشتن.

یادم میاد روز اول که می خواستیم بریم به روستا(محله پس قلعه) حدود ساعت 4 بعداز ظهر بود و همه با ساک و وسایل باید کوهنوردی جانانه ای می کردیم تا به بالا برسیم. فقط همین رو بگم که وقتی به روستا رسیدیم دیگه نای حرف زدن هم نداشتیم هر کی به یه طرف افتاده بود و فقط منتظر افطار بودیم. باورمون نمی شد که اینقد سخت باشه این جهاذی !

خلاصه تجربه جدیدی بود اردوجهادی تو تهران اطراف دربند و اونم تو ماه مبارک رمضان.

و خاطرات کوهنوردی و سختی های اون یادآوری شد برایمان در این صعود به تپه ی نورالشهدا(ع) که با دوستان تهرانیمان همراه شدیم.البته تفاوت این صعود این بود که با دهان روزه نبود ولی بچه ها تو پس قلعه با دهان روزه کار می کردند و فنس کشی گورستان اون محله رو انجام دادند.الان که فکرش رو می کنم می بینم چه توونی داشتیم ما که این اردو رو شرکت کرده بودیم. روزی چندین بار باید مسیر روستا رو  طی می کردیم که مسیری کوهستانی بود و در عین حال کار هم می کردیم. این که خوب بود اگه قرعه به نامت می افتاد و برای آوردن مصالح از پایین روستا باید تا پایین می رفتی و می اومدی، اون وقت بود که هزار بار آرزوی پرت شدن از دره ها رو می کردی! ...

عهد آدینه با صفایی بود و دوستان جهادی هم که کنارمون بودند لذت سفر دوچندان شد و انقد پیامک زدیم که عهدآدینه جمعه تپه نورالشهدا(ع) که خیلی ها خصوصأ قمی ها که نبودند تصمیم گرفتند هفته بعد شرکت کنند و ما رو هم دعوت کردند و احتمالأ هفته بعد تعداد ما بی شمار باشد !

به امید روزهای خوب جهادی...

جهاد و روحیه ی جهادی در کلام امام خامنه ای

یاد یار مهربان آید همی ...

به نام خدای خاطره ها

با این که چند ماهی از اردوی عید امسال_ دهلران می گذره ولی حال و هوا و خاطراتش هنوز باهامه و تو خواب و بیداری با یادش آرامش میگیرم.

اردوی دهلران بچه ها با تمام سختی هایی که بود زمین مسجد روستای تم تمو رو پیگیری کردن و آخر یکی از اهالی روستا یه قطعه زمین 600 متری برای مسجد وقف کرد و نقشه اون با هماهنگی اوقاف کشیده شد و کار شروع شد ...

واقعأ بچه ها با دست خالی و التماس این و اون رو کردن تونستن فوندانسیون 280 متری مسجد رو تو اون چند روز اردو تموم کنن.

تمام صحنه های انجام اون پروژه مسجد که اهالی اسم اون رو اباالفضل العباس(ع) گذاشته بودند مثل یک سریال  از جلوی چشمم می گذره...

 

توضیحات انجام پروژه مسجد در ادامه مطلب

 

اندر حواشی هم اندیشی

به نام خالق مهربان

در کنار همه ی سختی ها، کارها و فشارهای هم اندیشی ما بچه های جهادی  هیچوقت نگذاشتیم و نمی گذاریم بهمون سخت بگذره اگه شوخی ها و خنده ها و حواشی طنزآمیز این برنامه ها نبود ما زیر فشار کار کمرمون خم می شد و افسردگی مزمن می گرفتیم.

خلاصه که یک سری حواشی در شناسایی و خود هم اندیشی به وجود اومد که از گفتن بعضی هاش به دلیل مسائلی امنیتی معذورم و فقط تعدادی از اون ها که قابل گفتن بود رو انتخاب کردم با این موضوعات که می تونید ملاحظه بفرمایید.

1-تا دم درب بهشت   2-  خیالات و گمراهی در دانشگاه  3-  میزهایی به رنگ سرخ 4- اجنه ی دانشگاه صنعتی  5- شب های اصفهان   

اندر احوالات هم اندیشی

به نام یکتا خالق بی همتا

از حدود یک ماه قبل از هم اندیشی کارها به صورت جدی شروع شده بود.جلسات ستاد هم اندیشی و...

منم که مسئول نمایشگاه بودم کارم رو شروع کرده بودم و با گروه ها تماس می گرفتم تا نکات و مسائل مربوط به نمایشگاه رو بهشون بگم.قرار شد هر گروه یه مسئول غرفه تعیین کنه تا ما دیگه با مسئول گروه ها که بعضأ در اردو به سر می بردن ارتباط نداشته باشیم.قدری زمان هم اندیشی مناسب نبود و طلاب به دلایلی از زیر بار غرفه داری شونه خالی می کردند.یکی اردو داشت... یکی امتحان داشت... یکی برنامه ای داشت... و خلاصه با اصرار حاج آقا مرادی اکثر دوستان قبول کردند که در نمایشکاه شرکت کنند حدود 13 غرفه از گروه های طلاب داشتیم قرار بود یه غرفه از مرکز باشه که به دلایلی لغو شد و یه غرفه هم خود ما برای یابود هم اندیشی یعنی شهید میثمی داشتیم.

خدمت رسانی به مردم اصل اساسی زندگی جهادی

در راه خدمت به مردم ملول نشویم و ردای خدمتگزاری از تن خارج نسازیم و چون اماممان افتخار کنیم که خادم مردم هستیم.خداوند تبارک و تعالی در برابر پرسش موسی (ع) که اگر جای خلق بودی چه می‌کردی  پاسخ داده بود: خدمت به خلق خدا.

پیامبر (ص) نیکوکاران را پاداش می داد ، روزی شخصی را در حال نماز دید که با جمله هایی بسیار پر مغز و زیبا با خدای متعال راز و نیاز می کند.  پیامبر (ص) فرمود : نمازش که تمام شد او را پیش من آورید ،  وقتی به حضور حضرت رسید ،  سکه طلایی به او هدیه داد و فرمود چون حال خوشی داشتی و خدا را به نیکویی حمد و سپاس می کردی این سکه را به تو بخشیدم. روزی به کارگری برخورد کرد که بر اثر کار زیاد پینه بر دست داشت ، دست های او را گرفت و بر آن ها بوسه زد.

امام راحل فرمودکه: "شرافت همه ما آن است که خدمت به خلق خدا بکنیم"

مرحوم آیت‌الله حق‌شناس فرموده‌اند: شبی در خواب دیدم که همه بزرگان و اهل علم در محضر ائمه علیهم‌السلام جمع شده‌اند. عید بود. دیدم که آقا سید احمد خوانساری پشت سر امام زمان(عج) راه می‌رود و در مجلس، امام حسین ع به همه عیدی می‌دهند و به من دو برابر عیدی دادند از آسید احمد آقای خوانساری خواستم بپرسند چرا امام حسین (ع)به من دوبرابر عیدی دادند؟ امام فرمودند بخاطر خدمت به خلق خدا .

( دکتر محمد هادی مؤذن . همشهری آنلاین)

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

بسم رب الشهداء و الصدیقین

این شعر شاعر نام آشنای ایرانی بسیار به حال و هوای این چند وقت بنده و خصوصأ به ما بچه جهادی ها میاد.سعدی به خوبی در این مصرع تفسیر کرده آیه معروف"قل سیروا فی الارض" را  و چه زیبا گفته که سفرها باید کرد تا این خامی به پختگی مبدل شود

و البته تفسیر این که خامی چیست و پختگی چیست بماند و این را فقط بگم که حاج عبدالله والی از سفرهای بسیار به بشاگرد پخته و حاج عبدالله شد...

ولی از این روز های خود بگم که بعد از سفر شناسایی کرمانشاه با دوستان گروه سابق خود(مسافران خورشید) برای پیگیری اردوی تابستانشان به تفرش رفتیم و یه صبح تا بعد از ظهر سفرمان طول کشید

بعد از آن در ایام میلاد امام عصر(عج) با خانواده به یک سفری تفریحی به مناطق شمال کشور رفتیم

و بلافاصله بعد از آن آماده هم اندیشی در اصفهان و عازم اصفهان شدیم.

تمام این سفرها بخصوص هم اندیشی اصفهان خاطراتی زیبا داشت که خواهم گفت...

در سفرهای جهادی با محرومیت ها و زندگی هایی آشنا می شویم که ما رو وادار به حضور در آن منطقه و کار و تلاش می کند و کارو تلاش خستگی ناپذیر و مجاهدانه است که انسان را پخته می کند...

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی
صوفی نشود صافی تا درنکشد جامی
گر پیر مناجاتست ور رند خراباتی
هر کس قلمی رفته‌ست بر وی به سرانجامی
فردا که خلایق را دیوان جزا باشد
هر کس عملی دارد من گوش به انعامی
ای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازم
تو عشق گلی داری من عشق گل اندامی
سروی به لب جویی گویند چه خوش باشد
آنان که ندیدستند سروی به لب بامی
روزی تن من بینی قربان سر کویش
وین عید نمی‌باشد الا به هر ایامی
ای در دل ریش من مهرت چو روان در تن
آخر ز دعاگویی یاد آر به دشنامی
باشد که تو خود روزی از ما خبری پرسی
ور نه که برد هیهات از ما به تو پیغامی
گر چه شب مشتاقان تاریک بود اما
نومید نباید بود از روشنی بامی
سعدی به لب دریا دردانه کجا یابی
در کام نهنگان رو گر می‌طلبی کامی

ای که تمام زندگی ام برای تو

این چند روز که مونده بود به میلاد آقا دلم گرفته بود و به خودم می گفتم انقد مشغله برا خودت درست کردی که یادت رفته میلاد مولات رسیده.داشتم تو خیابون راه می رفتم ماه رو دیدم به یاد روی ماه آقا افتادم و از رو سیاهی خودم خوندم...

به خودم گفتم چند ساله که ما ایام ولادت آقا جمکران نرفتیم و همه از همه جای کشور برای زیارت میان و ما بغل گوشمونه ولی کم لطفی و غفلت می کنیم. ظهر بود داشتم کارامو پیش می بردم که دوست گرام، مسئول گروه مسافران خورشید زنگ زد و گفت خونه ای؟ گفتم: آره    گفت: میای بریم جمکران  یه زره من و مون کردم (چون کار داشتم و امشب هم عازم سفری هستم) و گفت میام 72تن با هم بریم و منم گفتم باشه میگن نه طلبیده مراده...

خلاصه که حدود ساعت 4 رفتیم جمکران و یه نماز امام زمان(عج) خوندیم و قبل اینکه شلوغ بشه برگشتیم.خیلی این زیارت ها که به یک باره آدم رو می طلبن می چسبه و دلش می خواد دوباره بیاد و... راستی امشب شب زیارتی ارباب بی کفنمون هم هست ای کاش قولی که داده بودند محقق شده بود و با بچه های جهادی همه زائر کوی اباعبدالله(ع) بودیم ...اللهم ارزقنا کربلا ... اللهم ارزقنا جهادی ...

 

حلال تمام مشکلاتی ای عشق

تنها تو بهانۀ حیاتی ای عشق

برگرد که روزمرّگی ما را کشت

الحق که سفینة‌ النجاتی ای عشق